اين اصلاح ممكن است در زمينه‌هاي متعددي صورت گيرد:ممكن است كسي وصيت ظالمانه‌اي كند اما ميراث بران يا وصي آن وصيت ظالمانه را به وصيت عادلانه تبديل كند اين كار وصي يا ميراث بران در فرهنگ قرآني اصلاح نام دارد.خداوند در سوره‌ي بقره فرمود:فمن خاف من موص جنفا أو إثما فأصلح بينهم فلا إثم عليه كسي  كه از موصي(وصيت كننده)ترس ميل(ظلم) يا گناهي داشته باشد ودر نتيجه بين آنان اصلاح كند گناهي براو نيست.

اصلاح به معني جبران گذشته حال چه اين گذشته كفر باشد وچه معصيت و انجام كار حرام باشد.خداوند درقرآن در موارد متعدد اين اصطلاح را به كار مي برد إلا الذين تابوا وأصلحوا:يعني آنهايي كه توبه كنند و عملا گذشته را جبران كنند و راه اصلاح در پيش گيرند.

اصلاح بين مردم،اصلاح در روابط خانوادگي،اصلاح روابط اجتماعي.

اصلاح باعث نجات يافتن از عذاب خداست.خداوند مي فرمايد:وماكان ربك ليهلك القري بظلم وأهلها مصلحون:امكان ندارد پروردگارت از روي ظلم شهرها را نابود كند در حالي كه مردم آن شهرها راه اصلاح در پيش گرفته باشند.

اصلاح يكي از صفات باري‌تعالي است.اصلاح يكي از وظايف پيامبران الهي است.

اما اسباب اصلاح دوچيز است:تمسك به قرآن واقامه‌ي نماز.كسي كه داعيه‌ي اصلاح داشته باشد بايد به قرآن متمسك شود واهل اقامه‌ي نماز باشد.خداوند فرمود:والذين يمسكون بالكتاب وأقاموا الصلاة فإن الله لا يضيع أجر المصلحين.كساني كه به كتاب تمسك جويند ونماز را برپاي بدارند بدون شك خداوند پاداش مصلحان را ضايع نمي گرداند.

اما فساد وفسق به معناي خروج از فرمان خداست.هرنوع بي توجهي ودهن كجي به منهج وبرنامه‌ي خداوندي فسادست وفاعلش فاسد است حال چه اين بي توجهي ودهن كجي در امور اعتقادي باشد وچه در احكام عملي.اما مفسد آن كسي است كه فسادش منحصر به خودش نيست بلكه تأثير فساد بر ديگران نيز دارد وبراي فاسد ساختن جامعه مي كوشد،برنامه ريزي مي كند.مسلما گناه مفسد به مراتب بيش از گناه فاسد است.آن كسي كه به حلال وحرام خدا توجهي ندارد يك گناه دارد اما آن كسي كه ديگران را نيز به بي توجهي به حلال وحرام فرا مي خواند دو گناه دارد هم گناه خود وهم گناه ديگران به همين دليل رسول الله صلي الله عليه وسلم مي فرمايد:ومن دعا الي ضلالة كان عليه من الإثم مثل آثام من تبعه لاينقص ذلك من آثامهم شيئا.كسي كه به گمراهي دعوت كند دعوتگر به گناه در گناه ديگراني كه از او پيروي كرده‌اند سهيم است بدون اين كه چيزي از گناه مدعوين كاسته شود.

خداوند در قرآن كريم منافقان را به عنوان مفسدان معرفي مي كند.خداوند در سوره ي بقره فرمود:وإذا قيل لهم لاتفسدوا في الأرض قالوا إنما نحن مصلحون ألا إنهم هم المفسدون ولكن لايشعرون.هرگاه به آنان گفته شود در زمين فساد نكنيد مي گويندهمانا ما مصلح هستيم(به قول سيد قطب رحمه الله تنها به نفي افساد از خود اكتفا نمي كنند بلكه خود را مصلح مي دانند)آگاه باشيد آنان خودشان مفسدانند ولي متوجه نيستند.

همچنين خداوند فرعون را از زمره‌ي مفسدان به حساب مي آورد.إنه كان من المفسدين.او از مفسدان بود.يعني حاكم ظالمي كه براي بيشتر ماندن در مسند قدرت به فساد دست مي زند.فاستخف قومه فأطاعوه انهم  كانوا قوما فاسقين.فرعون قومش را خوار شمرد در نتيجه از او اطاعت كردند زيرا آنان قومي فاسق بودند.

همچنين در قرآن قطع صله‌ي رحم ،سرقت،ريختن خون ناحق،نسل كشي ،از بين بردن كشت وسحر از مظاهر افساد معرفي شده است.

مفسدان در حكم محاربه با خدا و رسول‌اند. خداوند مفسدين را خاسرين ومستحق لعنت وجهنم مي داند.